Autorzy zamieszczonych w tym tomie artykułów podejmują różne zagadnienia dotyczące zaburzeń określanych jako psychosomatyczne oraz problemów towarzyszących psychoterapii tych zaburzeń. Współcześnie uważa się, że czynnik psychogenny odgrywa większą lub mniejszą rolę właściwie w każdej chorobie, więc przyjmuje się wobec każdej z nich psychosomatyczne podejście. Część prac ma charakter teoretyczny, część - empiryczny, dotyczą one dzieci i młodzieży, u których wzajemne zależności psyche i soma są najbardziej zauważalne. Publikacja zainteresuje z pewnością psychologów, lekarzy i terapeutów oraz ukierunkuje dalsze badania na ten temat.