Paul Levinson omawia w tej książce rozwój srodków przekazu od alfabetu do Internetu. jest ona pasjonująca, przystępnie napisana, a przy tym tak nasycona treścią i zawierająca tyle informacji, że trzeba czytać ją powoli i rozsmakowywać się w lekturze. Rozważania dotyczące kolejnych wynalazków ułatwiających komunikowanie się umieszcza autor w szerokim kontekście społeczno-historyczno-kulturowym. Twierdzi, że media elektroniczne nie ograniczą czytelnictwa, przeciwnie, przyczynią się do jego rozwoju, podobnie jak niegdyś przyczyniły się do tego prasa drukarska i światło elektryczne.
Tekst Levinsona nie jest panegirykiem technokraty na cześć nowych technologii, ale dziełem humanisty, eseistyką wysokiej próby, opisującą historię, współczesność i przyszłość ludzkiej cywilizacji widzianej przez pryzmat mediów.