Przedmiot badań pedagogiki to nie tylko procesy edukacyjne w dosłownym technicznym rozumieniu, ale także ludzie im poddani oraz ich sprawcy. Badania nad uczniami i nauczycielami jako uczestnikami praktyk edukacyjnych związanych z płcią najczęściej nawiązują do pełnionych przez nich ról płciowych.
Czy zanotowane w badaniach zachowania egalitarne jakiejś grupy uczniów można wyłącznie przypisać przeprowadzonym w szkole programom profilaktycznym dotyczącym równości płci? Nawet jeśli taką zależność potwierdzają wyniki badań empirycznych, zawsze pozostaje pytanie o udział innych zmiennych, np. mediów, grup rówieśniczych, rodziny, itp. Krytyczne studia nad edukacją rodzajową nie służą jedynie odkrywaniu nierówności, ale także odkrywaniu obszarów, w których edukacja szkolna może zawiesić jedne z opisanych wyżej funkcji, a wzmocnić inne.