Zapadające w pamięć powiedzenia, mądre opowieści, wiersze i koany okażą się pomocne dla wszystkich entuzjastów zen, zainteresowanych laików zaś z pewnością skłonią do refleksji.
W 50 ciekawie napisanych esejach autor objaśnia pojęcia i prezentuje rozmaite poglądy, dotyczące takich zagadnień, jak: granice wiedzy, świadomość, tożsamość, etyka, wiara, sprawiedliwość, estetyka. Te podstawowe problemy interesowały myślicieli i filozofów od starożytności po współczesność.
Kolejna książka autora "101 zabaw filozoficznych" Czy zauważyłeś już, że spinacz jest figurą etyczną? Że pęk kluczy i uliczna latarnia mogą opowiadać o miłości? Wiesz, że pralka naucza o migracji dusz, a wózek z supermarketu o pomieszaniu uczuć? Czy kiedykolwiek dostrzegłeś metafizykę śmietnika, mądrość parasola, rewolucję odkurzacza?
Jeśli chcesz dotrzeć do siebie, żadnej drogi nie ma. Nie ma przestrzeni ani odległości. Już jesteś sobą, droga nie istnieje. Dlatego zen nazywany jest ścieżką bez ścieżki, bramą bez bramy. Bramy nie ma, to właśnie jest ta brama. Ścieżka bez ścieżki - ścieżki nie ma, a zrozumienie tego to właśnie ścieżka. Zen polega na wrzuceniu cię w twoją rzeczywistość. Nie trzeba niczego odwlekać.
Żyj, spaceruj, kochaj, śpij, jedz, weź kąpiel. Bądź totalny. Pozwól się dziać wszystkiemu. Po prostu bądź. I nie usiłuj rozumieć, ponieważ wysiłek podjęty w tym ce
Autor porusza problem tragizmu ludzkiej egzystencji, sytuując go we współczesnej antymetafizycznej perspektywie - odsłanianej dezintegracji bytu w ogóle oraz coraz bardziej dotkliwego rozpadu jedności ludzkiego życia. W ten już egzystencjalistyczny sposób analizowany problem tragizmu ukazany został w oparciu o największe dzieła literackie XX wieku oraz egzystencjalizujący nurt filozofii współczesnej, który ewokował wręcz ideę absurdu egzystencji.
Czy skala wolności jednostki jest nieograniczona i rośnie progresywnie wraz z rozszerzaniem się perspektywy
uprawnień, roszczeń i praw obywatelskich, czy też swobody te winny być ograniczane? Czy struktura interesów jednej grupy społecznej może być źródłem przywilejów z tego względu, iż jest to grupa większościowa lub historycznie starsza? Czy nowo pojawiające się czy artykułowane silniej preferencje grup mniejszościowych zasługują na równe traktowanie jak sformułowane już od dawna i ugruntowane interesy grup większościowych? Czy w imię ogólnych swobód i tolera
Antypodręcznik filozofii jest syntezą doświadczenia nauczycielskiego Onfrey'a. Książka zawiera rzetelną, a jednocześnie prowokującą propozycję programu nauczania filozofii. Onfrey podejmuje klasyczne tematy jak natura, sztuka, technika, wolność, rozum, prawda. Jednocześnie, zgodnie z sokratejską tradycją uprawiania filozofii jako debaty osadzonej w realiach codziennego życia uczniów i nauczycieli, w błyskotliwy sposób podejmuje takie tematy jak picie/niepicie alkoholu, palenie ziela, przemoc, lekceważenie regulaminów, masturbacja, kanibalizm i inne. Każdy z ty
"Zacząłem pisać, nawet doprowadziłem rzecz do połowy, posługując się w przybliżeniu tym samym planem, według którego tworzyłem także swoje poprzednie dzieła. Jednak im dalej posuwała się praca, tym bardziej nieznośne i męczące stawało się dla mnie jej kontynuowanie. (...) Zrozumiałem, że ja sam nie mogę tak pisać. Przecież wszystkie moje wspomnienia jako czytelnika mówiły mi, że najbardziej uciążliwą i nieprzyjemną rzeczą w książce jest ogólna idea. Nale
Michael Buckley to znany profesor teologii, autor monumentalnej monografii poświęconej ateizmowi (At the Origins of Modern Atheism), która była szeroko dyskutowana w środowisku akademickim. Książka Ateizm w sporze z religią jest jej popularną wersją, przeznaczoną dla szerszego grona czytelników. Teza Buckleya brzmi interesująco: ateizm jako ideologia nie jest "dzieckiem" nauki wrogo nastawionej do religii ani wypaczoną reakcją na scholastykę, ale odmową przyznania doświadczeniu religijnemu wartości poznawczej. Buckley nie tylko dokonuje rekonstrukcji tego negatywnego nast
Książka stanowi próbę analizy metamorfoz, jakim podlegało pojęcie autentyczności w epoce nowoczesnej. Od Rousseau, poprzez Herdera, Shelleya czy Nervala, aż po Nietzschego, Freuda i późniejszych krytyków psychoanalizy śledzi historię jednej z największych obsesji człowieka nowoczesnego.
Książka ta traktuje o empirycznych podstawach wiedzy i języka. Bada związki między mową a światem przez pryzmat stosunku prawdy do doświadczenia. Dowodzi, że wiedza o strukturze języka pomaga nam zrozumieć strukturę rzeczywistości. Praca powstawała etapami, a ostatecznego kształtu nabrała podczas Wykładów im. Williama Jamesa, wygłoszonych przez Bertranda Russella na Uniwersytecie Harwardzkim.
